ആഭരണം അനുകൂലിക്കുന്ന സുവിശേഷകന് മാരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും ആഭരണം പരസ്യമായി ഉപഗോഗിക്കുന്നില്ല. അവര് മറ്റുള്ളവര് ധരിക്കുവാന് പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നു.
സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാല്, ഒരു കാലത്ത് ആത്മീയ സത്യങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചവരുടെ, വിലകൊടുത്തവരുടെ, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചവരുടെ (ന്യായമായി കിട്ടേണ്ടിയിരുന്ന കുടുംബ ഭാഗങ്ങള് പോലും ഇക്കുട്ടെര്ക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല) ‘മക്കളും, കൊച്ചു മക്കളും’ ആണ് ഒളിഞ്ഞും, തെളിഞ്ഞും ആഭരണത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നത്.
ഇവരുടെയൊക്കെ പിതാക്കന്മാര് വേദപണ്ടിതന് മാരും, കര്ത്താവിനു വേണ്ടി വേര്പാട് പാലിച്ചവരും, ജീവിത സാക്ഷ്യം ഉള്ളവരും, അറിയപ്പെടുന്ന സുവിശേഷകന്മാരും, മൂപ്പന്മാരും, ഉപദേഷ്ട്ടക്കന്മാരും ഒക്കെ ആയിരുന്നു എന്നത് നന്ദിയോടെ ഓര്ക്കുന്നു.
പിതാക്കന്മാരുടെ പേരും പറഞ്ഞു, അതിന്റെ പേരില് വേര്പാട് സഭകളില് ‘വലിയവരായി’ സുവിശേഷകന് എന്ന പദവി ആദായ സൂത്രമായി സ്വീകരിച്ച ചില വ്യക്തികള് ഉണ്ട്. മറ്റു ചിലര് ‘ഞാന് ആരുടെയും പണം കണ്ടുകൊണ്ടല്ല വേലയ്ക്കു ഇറങ്ങിയത്” എന്നൊക്കെ പറയുന്ന സ്വതന്ത്ര വേലക്കാര്. അവരുടെ അപ്പന്മാരുടെ വേര്പെട്ടു ജീവിക്കുവാന് കൈക്കൊണ്ട തീരുമാനങ്ങള് തെറ്റായി പോയെന്നു പറഞ്ഞു നടക്കുന്നത്. അത് ഏറ്റു പാടുവാനും, ആഘോഷിക്കുവാനും കുറെ ജഡികന്മാരും നമ്മുടെ സഭകളില് ഉണ്ടല്ലോ. മൂന്നും നാലും തലമുറക്കാരായ പാരമ്പര്യവിശ്വാസികള്ക്ക് ആണ് ഈ ആഭരണ പ്രേമം എന്നത് ശ്രദ്ദേയമാണ്.
മറ്റുചിലര് ഇതര സമുദായങ്ങളില് നിന്നും (അവിടെ പണി പറ്റില്ലല്ലോ, ചോദിക്കാനും നിലക്ക് നിര്ത്താനും, പുറത്താക്കാനും ഒക്കെ അധികാരം ഉള്ള മേല്പട്ടക്കാര് ഉണ്ടല്ലോ) ഈയ്യാംപാറ്റ വെളിച്ചത്തിലേക്കെന്നപോലെ ‘സ്വതന്ത്ര സഭയിലേക്ക് പറന്നു വന്ന ചില വിദ്യാന്മാരും നമ്മുക്കുണ്ടല്ലോ. പലപ്പോഴും പണി പാളിയെങ്കിലും സ്വാതന്തൃം എങ്ങനെ മുതലാക്കാം എന്ന വ്യക്തതമായ ധാരണ ഇക്കുട്ടര്ക്ക് ഉണ്ട് എന്നതാണ് വാസ്തവം. അവരുടെ പ്രവര്ത്തി മണ്ഡലങ്ങളില് ഇത് പ്രതിഫലിക്കുന്നത് കാണാം. മക്കളുടെ തലമുറയോട് ചെയ്യുന്ന ചെയ്യുന്ന ദ്രോഹം ആണെന്ന് നാം മനസിലാക്കണം.
സങ്കീര്ത്തനം 73:15 (ഞാൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിപ്പാൻ വിചാരിച്ചെങ്കിൽ ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മക്കളുടെ തലമുറയോടു ദ്രോഹം ചെയ്യുമായിരുന്നു.)
പിന്നെ പല സുവിശേഷകന് മാരുടെയും മക്കളുടെ കാര്യം പറയേണ്ടല്ലോ. അവരുടെ ‘നാണംകെട്ട’ വിശ്വാസ നിലവാരം കാണണമെങ്കില് ‘വിലയേറിയ ദാസന്മാരുടെ’ മക്കളുടെ FACEBOOK ഫോട്ടോകളും പോസ്റ്റുകളും കണ്ടാല് മതി. കൂടുതല് പറയുന്നില്ല… “ലജ്ജയായതില് അവര്ക്ക് മാനം തോന്നുന്നു” ആ പഴമൊഴി ഇവടെ അന്വര്ത്ഥം ആണ്..
‘പാഞ്ഞോന്റെ കുഞ്ഞ് ഉരുളും അതിന്റെ കുഞ്ഞ് പറക്കും’
വിശ്വാസികള്ക്ക് ആഭരണം ഇടുന്നതില് തെറ്റില്ല എന്ന ആഭരണ അനുകൂലികളായ ‘വേലക്കാരെ’ തിരിച്ചറിയാന് നുള്ള കുറുക്കു വഴി ചിലത് പറയട്ടെ, ഇതില് ഭുരിഭാഗം സ്വഭാവങ്ങളും ഒരാളില് തന്നെ കാണുവാന് കഴിയും.
1. അവര് സഭയെക്കള് അധികം, സഭക്ക് അകത്തും പുറത്തും ഉള്ള സംഘടനകളെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്, അതിനായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നവര്.
2. ആത്മീയം ആദായ സൂത്രം ആക്കിയിട്ടുള്ളവര്.
3. അവരുടെ സംസാരങ്ങളില് സ്ഥലം സഭയെ ധിക്കരിക്കുന്നവര്
4. സഭാമൂപ്പെന്മാരെ വിമര്ശിക്കുന്നവര്
5. നാടോടി സുവിശേഷകന്മാര് ( itinerary Evangelists)
6. സ്റ്റേജ് പ്രസംഗത്തില് മാത്രം കൂടുതല് താല്പര്യം ഉള്ളവര് (Stage Evangelists).
7. സ്വന്തമായി വലിയ ‘വേല’ ചെയ്യുന്നവര് എന്ന് അഭിമാനിക്കുന്ന ‘പൊങ്ങച്ച സുവിശേഷകന്മാര്’
8. മാതൃകയില്ലാത്ത മക്കള് ഉള്ള ‘വിലയേറിയ ദാസന്മാര്’
9. ഇതര സമുദായങ്ങളില് നിന്നും മക്കള്ക്ക് ഭാര്യയെ കണ്ടെത്തിയ ‘വിശാല വേലക്കാര് ‘.
10. മക്കളുടെ പ്രേമവിവഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കുടുങ്ങിയ ‘വലഞ്ഞു പോയ വേലക്കാര്’.
11. ആഡംബര ജീവിതത്തിനു ഉടമകള്
12. മാന്യമായ വസ്ത്രധാരണം ചെയ്യാത്ത ഭാര്യമാരുള്ളവര്.
13. ആത്മാവിന്റെ നടത്തിപ്പിനെക്കാള് ഉപരിയായി ബുദ്ധിയിലും, സങ്കേതികതത്വത്തിലും കൂടുതല് ആശ്രയിക്കുന്നവര് (Professional Evangelists).
14. പ്രവര്ത്തനം മൂലം, രക്ഷിക്കപ്പെടുത്തി, സ്നാനപ്പെടുത്തി റിപ്പോര്ട്ട് ഉണ്ടാക്കി ( ഫോട്ടോകളും, ലേഖനങ്ങളും ഒക്കെയായി) പല തരത്തില് പരസ്യപ്പെടുത്തി പലതരത്തിലുള്ള ഭൌതിക ലാഭം ഉണ്ടാക്കുന്നവര്.
15. ആത്മാക്കളെ പറ്റിയുള്ള ഭാരം സംസാരത്തില് മാത്രം ‘ഒതുക്കുന്നവര്’
16. പേരിനും പ്രസക്തിക്കും വേണ്ടി എന്ത് ‘ വേലയും’ ചെയ്യുന്നവര്.
17. രക്ഷിക്ക പ്പെട്ടാല് മാത്രം മതിയെന്ന തത്വത്തില്, പ്രയോഗീക ക്രിസ്തീയ കാര്യങ്ങള്ക്കു ( സ്നാനം, തിരുവത്താഴം, സഹോദരിമാര് സഭയില് മൌനമായിരിക്കണം, സഹോദരിമാര് സഭയില് തല മുടിയിരിക്കുക) അര്ഹിക്കുന്ന മുല്യം കൊടുക്കാത്തവര്.
18. വിശുദ്ധിയും വേര്പാടും പറയുകയും എഴുതുകയും ചെയ്യും എന്നാല് കുടുംബ ജീവിതത്തില് ഈ കാര്യങ്ങള് പരാജയപ്പെട്ടവര്.
സാധാരണയായി കാണുന്ന കാര്യങ്ങളില് ചിലതു മാത്രമാണ് കുറിച്ചിരിക്കുന്നത്. ബാക്കിയുള്ളവ വയിക്കുനവന് ചിന്തിച്ചുകൊള്ളട്ടെ.
